Bio-Boer Velt Belgische NRC-Baas Vandermeersch

"Er is een last van me af gevallen"

Aldus een kop in één van de gereguleerde bladen dit weekend. Het was Peter Vandermeersch over zijn vertrek als hoofdredacteur van NRC Handelsblad en zijn duik in de luwte als de nieuwe Frankrijk-correspondent van hetzelfde blad.

Vreemd
Op zich is het al opmerkelijk dat hij spreekt in termen als "een last die van je afvalt". Wat kan nou de last zijn die je hebt als hoofdredakteur? Blik is zelf hoofdredakteur van zijn blog, en je kunt daar van alles van zeggen maar het "een last" noemen? Vreemd.

Gereguleerde Media
Feit is dat onze Jan Verheul, vaste mede-blogger bij Blik en mede-moderator van dit blog, de bijeenkomsten van Vandermeersch had uitgezocht om zijn bezwaren tegen de gereguleerde media in het algemeen, en tegen NRC in het bijzonder, kenbaar te maken.

Haarlem
Wij herinneren ons de NRC-bijeenkomst in Haarlem waar Jan Verheul wederom op afgekomen was, bepakt met een stapel messcherpe flyers. Met het openbaar vervoer vanuit zuidelijk Noord Brabant mag je spreken van een flinke reis, waarbij tereugreizen dezelfde avond na de bijeenkomst geen optie was en de jeugdherberg de bioboer een slaapplek verschafte.

Schapen
Wij kunnen ons heel goed voorstellen dat het met name deze confrontaties waren die voor Vandermeersch een steeds grotere "last" werden. De directe confrontatie met je eigen leugens. Jan Verheul deed het subtiel, nam zelfs het woord in de zaal niet; maar zat er wel en zijn flyer was ook bekend, zeker bij Peter Vandermeersch. Hoe vervelend moet het voor Vandermeersch geweest zijn dat tussen de schapen in zijn gehoor een luis in de pels zat die hem wel een spiegel voorhield. Die de Atlantische prietpraat van de Belg Vandermeersch wel doorhad en hem er subtiel mee confronteerde?

Track-record
Die last werd Peter Vandermeersch kennelijk te zwaar. Vanuit de boezem van Blik begint zich een interessant track-record af te tekenen van journalisten die het niet meer zien zitten of eenvoudigweg de biezen pakken. Zo moesten Knevel en van de Brink het veld ruimen, precies een week nadat Blik ze een spiegel had voorgehouden. En vertrok Olaf Koens hals over kop met de staart tussen de benen uit Rusland nadat zijn leugens en fantasie-verhalen steeds wijdverbrijder aan het licht kwamen. En nu dus Vandermeersch met zijn ondraaglijke "last".

Credits gaan uit naar de bio-boer, hier links op de foto voor de Haarlemse stadsbibliotheek, die de meerderheid van de NRC-bijeenkomsten, kris-kras door het land bezocht, "gewapend" met niet meer dan een stapel messcherpe flyers die geen spaan heel hielden van de hypocriete praatjes van PropagandaBelg Peter Vandermeersch.

Vandermeersch verlaat de hoofdredactie van NRC Handelsblatt: "Last afgevallen"

 

Deel 1 NRC's "common sense of what is true": Rusland is oorlog

Peter Vandermeersch, de baas van NRC Handelsblad vindt dat er een "common sense of what is true" bestaat. En natuurlijk is dat de waarheid van NRC en zijn gelijkgeschakelde vrienden als de Volkskrant  en New York Times, waarbij Vandermeersch aan de leiband loopt.

Eén van die "waarheden" van Peter is dat Rusland oorlogszuchtig is (NIET de VS!!!), dus die boodschap moet in alle artikelen, tussen neus en lippen, gepusht worden. Peter denkt dat als hij en zijn gelijkgeschakelde vrienden het maar vaak genoeg herhalen, dan wordt het vanzelf waarheid. Dan ontstaat vanzelf "the common sense dat dat waar is".

Zo zien wij vandaag in het artikel van Eva Cukier over Gazprom, de volgende passage:

Want nu Rusland vooral wordt geassocieerd met oorlog en inmenging en het westerse sancties regent, vervult Gazprom in het buitenland de rol van glanzend visitekaartje.

De correcte zin had moeten zijn:

Want nu Rusland enkel door het Westen, door media zoals New York Times en wij van NRC, wordt geframed als oorlogszuchtig, wordt dat discourse steeds minder gepruimd. Met daaroverheen de kansloze EU/NATO sanctiepolitiek, schiet het Westen zich in eigen voet op economisch, militair en cultureel gebied. Rusland gaat logischerwijs zaken doen en banden ontwikkelen met de rest van de wereld, met landen die wel een normale, niet agressieve politiek bedrijven. Als de EU werkelijk de meest dynamische economie van de wereld wil worden, een ergens in Lissabon geformuleerde holle ambitie, dan moeten ze beginnen met Rusland te omarmen, niet af te stoten!

Cukier hier op archiefbeeld te gast bij het door de Nederlandse staat in de lucht gebrachte Hromadske. Cukier heeft onder ander politiek gestudeerd en gewerkt als Politiek Officier voor de Nederlandse ambassade.

NRC Handelsblad on Tour: Fans zijn Blank en Bejaard

Gisteren kwam het NRC on Tour Circus langs in Haarlem. Vanuit de establishment ghetto's in Heemstede, Bloermendaal en Aerdenhout waren de roomblanke NRC-fans toegestroomd naar het event van hun favoriete courant in de stadsbibliotheek op het Doelenplein in de binnenstad van Haarlem.

Uitzinnig

Om half acht betrad de ster van de avond, Peter Vandermeersch het podium, en de uitzinnige  bejaarden verwelkomden hun held met een daverend applaus.

De charmant-sluwe Vlaming Vandermeersch oreerde anderhalfuur lang en wisselde serieuze informatie af met hier en daar een kwinkslag. De NRC-fans smulden van ongeveer zes keer dezelfde grap over hoe goed het Belgische voetbal is en dat het Vlaamse accent lijkt op kaboutertaal.

Harvard

Vandermeersch blijkt opgeleid in de VS (Harvard) en voordat hij hoofdredakteur werd van de Standaard (en daarna dus het NRC) was hij correspondent in de VS. Laten wij nou helemaal niet verrast zijn. Waar wij ook niet verrast over waren was hoe Trump een sneer kreeg ( "Hij valt journalisten aan! Journalisten!"). Thierry Baudet, als enige Nederlandse politicus kreeg ook een sneer ( "Hij tweete een keer een gemanipuleerde Time cover!"), en kreeg Obama juist een aai over de bol en werd de luis in de pels verdacht gemaakt. Het NRC-publiek smulde. Ze beleefden een verrukkelijke avond, ver weg van hun gated, rietgedekte ghetto's.

Shared sense of what is true...

Dat NRC-Handelsblad niks op heeft met de luis in de pels is na de iconische collumn op 6 mei 2002, waar Pim Fortuyn op 1 lijn met Nazi's werd gezet, duidelijk. Maar als je dacht dat de krant zijn lesje wel geleerd had en zou stoppen met riooljournalistiek? Mispoes! Diverse malen kwam Peter Vandermeersch met iets als "shared sense of what is true"; oftewel een consensus van wat waar is. En daar moet je volgens het NRC met je takken vanaf blijven, want anders is het "ondermijning", "verdiep je verwijdering", en kunnen "rogue actors" (luizen in de pels) zelfs tot geweld leiden. Die consensus wordt natuurlijk bepaald door NRC, Volkskrant en The New York Times, kranten waarover Vandermeersch maar niet ophield te pochen hoeveel overeenkomsten die hebben. 

Het is een zeer bedenkelijke stellingname van het establishment medium met het groezelige verleden.

Hugo Jansen (links) en Rob Luijten (rechts), waren beiden naar Haarlem getogen om hun NRC-kritiek te delen via hun afzonderlijke pamfletten, met de NRC-fans en hun hoofdredakteur.

Paywall

Omdat Peter Vandermeersch zo lang aan het woord was (van circa 19:30 tot 20:40), bleef er voor het publiek in de zaal niet veel tijd meer over voor een vraag (een mager kwartiertje, tot circa 21:00), en al helemaal niet voor de verdwaalde echte criticus. Als je van de bejaarde fans kritische vragen had verwacht over bijvoorbeeld NRC's pro-NATO positie, dan zit je er echt naast. Het niveau van de vragen oversteeg niet het niveau van: "De paywall, voor de internet artikelen, kan die niet wat lager?". Ook was er een vraag van een man die zichzelf nogal bereisd voelde "Ik kom nog wel eens ergens en het valt mij op dat de dynamiek in de wereld naar het Oosten verschuift", en die zich afvroeg of NRC dat ook doorhad. Vandermeersch mompelde iets van dat het een aandachtspunt is.

Lachen, Gieren, Brullen

Wat ook een aandachtspunt is van de Belg (maar ook niet meer dan dat..), is de samenstelling van de redactie: "Nog weinig Marokkanen, maar toch wel allochtonen hoor, twee Belgen" en weer had de sluw-Belg de lachers op de hand. De bejaarde NRC-fans vonden het een voortreffelijke grap, Hahahaha. Lachen, gieren, brullen. De mensen hadden een heerlijk avondje uit. Gratis koffie en bier, en samenzijn met je mede NRC-fans, en effe je ghetto uit, wat wil een mens nog meer?

Geen tijd voor echte kritiek

Bij de uitgang stonden Hugo Jansen (links) en Rob Luijten. Eerstgenoemde had er een urenlange treinreis vanuit Brabant voor over om zijn kritische pamflet aan het publiek en aan Vandermeersch uit te delen. Jansen, die al bij een vorige NRC-bijeenkomst aanwezig was en tijdens Vandermeersch preek in slaap gedoezeld was, vroeg toen Vandermeersch het pand in Haarlem verliet of hij wellicht een reactie mag verwachten op zijn heldere kritiek. Vandermeersch die geen tijd nam voor de criticus, riep hem in het voorbijmarcheren toe dat Jansen niet op een reactie hoeft te rekenen. Jansen en Luijten dropen af.

Fiets

Toen Jansen later zijn huurfiets wilde ophalen om daarmee naar zijn Jeugdherberg te fietsen, bleek de binnenplaats van de bibliotheek afgesloten te zijn en moest de Brabander een alternatieve wijze vinden om diep in de nacht zijn slaapzaal te bereiken.