Polen goes USA
Ondertussen kiest Polen voor Amerikaans LNG gas, voor de Amerikaanse F-35, en voor 2000 Amerikaanse militairen extra in hun land waarvoor de Polen in ieder geval de huisvesting gaan betalen. Het Amerikaanse gas is duurder en minder stabiel dan Russisch gas, maar dan heeft Polen wel Amerikaans gas. En dat vergoedt blijkbaar een hoop. Dan moet je niet zeuren dat het wat meer kost. Wat van ver komt is lekkerder. Een goeie buur is beter dan een verre vriend. Kunnen wij het systeem veranderen?
Martin Vrijland vindt dat je bij jezelf en je cirkeltje moet beginnen. Hij eindigt zijn betoog met een filmpje van een verzekeringsverkoper die op appel moet komen bij zijn baas.
Bild Zeitung gaat helemaal los op Iran...
Superlatieven komt het rioolblatt tekort om uit te halen naar Iran. juist als Premier Abe van Japan op bezoek is, vallen de Mulla's de schepen aan: "Terror aus Teheran" In de verknipte logica van het Duitse rioolblad, gaat Iran, als het voor het eerst sinds de jaren '70 bezocht wordt door Japan om zaken op te pikken, een Japans schip aanvallen...
Tankers in brand
Terwijl Abe in Iran is, wordt een boot met "aan Japan gerelateerde produkten" in de fik gestoken. Rarara wie kan daar nou achter zitten? Wie heeft daar belang bij? Kortom, cui bono? Daar zijn maar twee landen bij te bedenken waarbij het laatste stuk van de naam van het ene land klinkt als "hel" en van het andere land klinkt als "piraten".
Koens is Back!
Ondertussen probeert fun-fiction verspreider Olaf Koens (ja, ja, onze Olaf!) op de hem bekende wijze het discours van de Amerikanen ("Iran did it!") te verspreiden via Twitter, maar kijk HIER eens naar de reacties onder zijn fake-news verspreiding. Olafje wordt helemaal afgeslacht in de comments. Gaat hij één dezer dagen weer jammeren dat hij zo bedreigd wordt? Met de aalgladde glibberpaling Koens weet je het nooit. (Uiteraard excuseren wij ons ten aanzien van de alen en palingen dat wij hen met Koens vergelijken).
Eva Bartlett did the above interview. Below you find information about this Canadian journalist.
I am an independent writer and rights activist with extensive experience in Syria and in the Gaza Strip, where I lived a cumulative three years (from late 2008 to June 2010, and back in 2011 off and on to March 2013).
In 2017, I was short-listed for the prestigious Martha Gellhorn Prize for Journalism. The award rightly was given to the amazing journalist, the late Robert Parry [see his work on Consortium News].
In March 2017, I was awarded “International Journalism Award for International Reporting” granted by the Mexican Journalists’ Press Club (founded in 1951). Co-recipients included: John Pilger and political analyst Thierry Meyssan.
I documented the 2008/9 and 2012 Israeli war crimes and attacks on Gaza while riding in ambulances and reporting from hospitals. For a detailed list, see the bottom of this entry.
Since 2007 I’ve been writing from and on issues in the Middle East, mainly occupied Palestine and in recent years Syria, fighting for its existence under a foreign war of aggression. For 8 months in 2007, I reported on the ground in West Bank areas of occupied Palestine, where I saw invasions and lockdowns of villages by the heavily-armed Israeli army, excessive brutality against truly unarmed protesters, and the unchecked violence of illegal Jewish colonists against Palestinian civilians, among other crimes. Twice arrested there due to solidarity work, ultimately deported after a third 4 day arrest by the Zionists, I was banned by the same entity from Palestine, in December 2007.
I entered Gaza in November 2008 by boat, traversing Palestinian waters, part of a volunteer movement to bring focus to the dire siege on Gaza. As we approached Gaza, an Israeli gunboat flanked our simple vessel to the north, menacing us to turn around. We powered on to Gaza, where a harbour of small fishing vessels and countless Palestinians greeted us.
From Nov 2008 to June 2010 I stayed continuously in the Gaza Strip, doing solidarity work (volunteer) with fishers and farmers, coming under fire from the Zionists on the sea and along the border, writing about the criminal siege on Gaza. I finally exited through the Egyptian-controlled border, Rafah in June 2010, returning via Egypt to Gaza in mid-2011 and staying there, on and off, for another year and a half till March 2013.
In, my years in Gaza from 2011 until March 2013, I lived in a home with a Palestinian family near the refugee camp of Deir al-Balah, taking local public transport and enduring the same extreme power outages, lack of water and Zionist warplane flyovers and bombings.
Since April 2014, I’ve visited Syria 11 times (including two delegations), including two months in summer 2016 and one month in Oct/Nov 2016, and my more recent visits in June 2017 (to Aleppo, Homs, al-Waer, Madaya, al-Tall, Damascus) and in April and May 2018, notably going to Douma, the site of alleged chemical attacks in eastern Ghouta and taking the testimonies of medical staff and civilians there, who all said there had not been a chemical attack. Underneath the medical facility where alleged victims were allegedly treated, I filmed a segment of the labyrinth of tunnels terrorists used to move undetected.
I also went to Kafr Batna and Saqba where the White Helmets had a centre 200 metres from a terrorist mortar and missile workshop.
On my April/May 2018 visit, I went to Dara’a under terrorists shelling, Hadar repeatedly attacked by al-Qaeda, Aleppo where life is renewed, Hama and liberated areas of Qalamoun.
In September and October, I returned to Syria, going to Mhardeh–a northern Hama village under attack by terrorists, ignored by corporate media; to Maaloula where their ancient, annual, Cross Festival was held again; back to Daraa, a different city following expulsion (by military and reconciliation means) of terrorist factions, and met with a number of people, including Syria’s Minister of Health, the father of a Christian martyr who died fighting alongside Hezbollah fighters, and more, outlined here.
I’m currently on my 10th visit to Syria, having passed New Year’s Eve observing Syrians in the streets celebrating the return of peace to Syria and the victory over the Western war on Syria.
All of my writings and videos on this and more can be found here and here.
My early visits to Syria included interviewing residents of the Old City of Homs (see here, here, and here), which had just been secured from militants, and visiting historic Maaloula after the Aramaic village had been liberated of militants. In December 2015, I returned to old Homs to find life returning, small shops opened, some of the damaged historic churches holding worship anew, and citizens preparing to celebrate Christmas once again.
On my 5th visit in June-August 2016, I went twice to Aleppo, as well as the village of Nubl which had been besieged by terrorists (related articles here and here), also visiting: liberated Palmyra; Masyaf to interview survivors of the terrorist attacks on Aqrab and Adra; survivors of the May 23 terrorist attacks on Jableh & Tartous; and the Barzeh district of Damascus, as well as returning again to Maaloula and Latakia.
In Maaloula, I took the testimony of a woman whose brother and two relatives were point-blank assassinated by the west’s “moderates” in September 2013. She herself was critically-injured in the attack.
In Latakia, I visited a center for internally-displaced Syrians (internal refugees), where they were being given shelter, food, health care, education and social services by the state. I also met several internal refugees, who had fled from their homes in Aleppo, fleeing the terrorists which the west dubs “moderates” and rebuilding their lives in government-secured Latakia. In Damascus, I visited a restaurant the day after a mortar fired from a terrorist-occupied area east of Damascus, killed many civilians. I also visited a hospital where maimed survivors (all young women) were being treated. Read myUpdates From on the Ground in Syria: June to August 11.
On my sixth visit to Syria, in October and November 2016, I visited Aleppo twice more, as well as areas around Damascus. The testimonies I gathered in Aleppo starkly contrasted narratives corporate media had been asserting.
On my seventh visit to Syria in June 2017, I returned to liberated Aleppo, visiting eastern areasformerly occupied by al-Qaeda and affiliated terrorist factions. I saw the Eye Hospital complex, which also included the Children’s Hospital, in which terrorists (including ISIS, FSA and al-Qaeda), had imprisoned civilians, trying them in Sharia courts, torturing and executing them.
I also met the media-exploited “boy in the ambulance”, Omran Daqneesh, interviewing his fatherthe day after Mohammad Daqneesh went public to Syrian and allied press about the exploitation of and lies around his son.
I visited the Quds hospital in al-Sukkari, Aleppo, which MSF had reported “destroyed” in 2016, reduced “to rubble”. It was of course not destroyed, still intact, and inside the militarized hospital were logos of the FSA.
On that June visit, I went to Madaya, a town NW of Damascus which had been the hub of media crocodile tears for “Assad is starving civilians”, and learned that the civilians were being starved by Ahrar al-Sham, al-Nusra, and other such “moderates”. I also visited recently-secured al-Waer, Homs, and found the same thing. [Many photos and videos from both areas in this article and extended blog post]
My published Syria writings, videos, photos can be found at this link.
Some highlights of my activism and writing from occupied Palestine include:
-Documenting the crimes of illegal Jewish colonists and the Israeli army against Palestinian civilians in Hebron (Khalil), Susiya, Bil’in, Nablus, and towns surrounding Nablus, including attacks on Palestinian farmers during the olive harvest (in 2007).
-Documenting, while volunteering with and riding in the ambulances of the Palestinian Red Crescent in northern areas of Gaza, Israeli war crimes during the December 2008/ January 2009 Israeli bombardment, including: *Israel’s widespread use of White Phosphorous (see here, here, here, here, and here ) , as well as post-attack documentation and taking of testimonies in February 2009. See videos here. *Israel’s targeting of Palestinian medics: in this example, an Israeli sniper fired on two uniformed medics and on the ambulance I was in. An Israeli soldier also targeted and killed a medic I had worked with, firing a flechette bomb (“dart bomb”) directly at he and the ambulance he stood at. *Israel’s targeting Palestinian media. A media building I was on a higher level floor in was targeting by shelling. [account and video] *Israel’s holding civilians as human shields: see here *Israel’s point-blank assassinations of children (see here, here, here, and here) *The widespread, intentional, destruction of homes and infrastructure (see entries from late January and February 2009
*Videos:
-First Strikes: Abbas police station Omar Mukthar street Dec 27 VIDEO -Shifa Hospital: Too Critical. After the very first strikes on Gaza during Israel’s 23 day massacre of Gaza, nurses in Shifa hospital’s ICU describe some of the patients on their deathbeds. VIDEO -Brain Matter Out: Nurses in Shifa hospital’s ICU describe some of the patients on their deathbeds. VIDEO -American High School, NW Gaza, Bombed: Bombed by Israeli warplanes on the night of January 3. Upon arriving at the bombed school, a search for survivors or martyrs was done. In the pitch dark, without adequate lighting and under threat of at any moment being bombed again by the Israeli warplanes, we were unable to find the martyr’s body and had to return at first light. The youth, a teen from the area, was the night watchman at the school. His dead body was burned and mutilated by the bombing. VIDEO –Survivors From Ezbet Abed Rabbo: transporting some of the over 5000 Palestinians injured by Israeli bombing and firing during the 23 day Israeli massacre of Gaza. Gaza’s Palestinians had no bomb shelters, no air raid sirens, no safe havens, no means of escaping the Strip which was being bombed in its entirety. The residents of Ezbet Abed Rabbo faced some of the worst atrocities at the hands of the occupying Israeli soldiers, including point-blank shooting to kill, denial of water, food and medication, assault, detention in vast mud walled pit, and bombing of homes in which families resided.VIDEO -Transporting Injured Palestinian Civilians VIDEO -Husband of Drone Strike Martyr: After an initial Israeli bombing outside his home (during the 23 day Israeli war on Gaza in 2008-2009), the man’s wife ran out to help any injured. within minutes a second Israeli bombing in the same place, a precision drone missile, torn her apart. While trying to help collect her pieces and load her onto a stretcher, the husband wails his grief. VIDEO
-Documenting, during the November 2012 bombardment of Gaza, Israeli war crimes, from a central Gaza hospital, including the drone strike killing of a youth just hours before the ceasefire -Documenting (often under heavy Israeli fire at close proximity) examples of the Israeli army and navy’s near-daily armed assaults against unarmed Palestinian fishers and farmers (including elderly, children, women, families, young men working to support their families). -Writing about the devastating effects of the full siege Israel has imposed on all aspects of life in Gaza. -Giving no-entrance-fee lectures on Palestine throughout the US, Canada, and also in Ireland and the UK.
*For a longer summary, including many photos, look here.
This interview further outlines some of my experiences. Excerpts include:
“…being in dangerous areas became normal after my experiences in West Bank areas of occupied Palestine, on the ground for eight months in 2007 where I saw invasions and lockdowns of villages by the heavily-armed Israeli army, excessive brutality against truly unarmed protesters, and the unchecked violence of illegal Jewish colonists against Palestinian civilians, among other crimes.
Twice arrested there due to solidarity work, ultimately deported by the Zionists and banned from Palestine, in November 2008, I entered Gaza, by boat, traversing Palestinian waters, part of a volunteer movement to bring focus to the dire siege on Gaza. As it happened, I stayed for a cumulative three years, witnessing and documenting two major Zionist massacres of the people of Gaza, and the Zionists’ daily wars on farmers, fishers, industry and all aspects of life in Gaza.
Going to Syria was something I felt the need to do—as should any person capable of doing so—in order to see and hear directly for myself what Syrians actually have to say about the fake ‘revolution’ and the hell they have been living since its inception in 2011. As with being in Palestine under Zionist bombs and attacks, being in Syria under attacks of the NATO and allied terrorists, one doesn’t think of fear and one takes strength from the people defying these attacks and somehow continuing their beautiful traditions, living, marrying, resisting the Saudi death cultists by celebrating life even amidst war.”
GLOBAL CIR: During 2012 you reported and documented the stories from Central Hospital in Gaza. What did you witness there and can a person and in what way continue to function normally, to go to work, to laugh…? How this what you do influence your life?
“In November 2012, Israel heavily bombarded all over Gaza for over one week. At that time, I was living in central Gaza and as my instinct was to document the Zionists’ war crimes, I went to the main hospital there, to document the victims and the martyrs.
By this point I had experienced the December 2008/January 2009 massacre, my first such experience. Then, I was one of around eight international solidarity activists based in Gaza, and throughout the weeks of savage bombings I was on the ground in some of the most hard-hit areas, particularly northern Gaza districts, riding in the ambulances of Palestinian medics. One ambulance I was in came under intense sniper fire while retrieving the corpse of a Palestinian civilian. Riding in the ambulances was an attempt to discourage the Israeli army from targeting medics as is their standard practise. It also enabled me to document first-hand some of the victims of Israel’s war crimes, including their using White Phosphorous on residential districts and close range point-blank shootings.
After the massacre, I followed up by taking testimonies of families whose loved ones, including infants and toddlers, were point-blank shot dead by Israeli soldiers, others who were murdered or mutilated by White Phosphorous, and others whose loved ones were murdered by flechette (dart) bombs, as was a medic friend of mine.
By the time of the November 2012 massacre, I had also experienced the routine Israeli army firing on farmers, while accompanying them on their land, with bullets flying past within inches of my head and body on a routine basis. So the concept of ‘danger’ was long gone, and sadly I had become accustomed to the sight of injured and dead. However, on the last day of the bombings in 2012, two children were brought to the hospital; their stories broke my heart: within two hours before a full cease-fire was to be implemented, a 4 year old girl was brought in and died on the emergency room table. Shortly after, a 14 year old boy was brought in, also dead on arrival. The boy’s body was so mutilated by the drone strike which killed him that I sobbed as I hadn’t since 2009. Sometimes a tragedy breaks the defensive emotional wall one builds to cope with such crimes.
I believe that Palestinians continue on in spite of such horrific losses because they have no other choice. A number of them find comfort in religion. And during the hardest times, many I know were even able to find something to laugh at in their absurd, tragic situation. For myself, it is the bravery and resilience of Palestinians, or Yemenis, Syrians, anyone in such unjust circumstances, which keeps me grounded and inspired to do whatever possible to contribute to bringing an end to their suffering…”
Visa vrij reizen naar Rusland? Over anderhalf jaar is het een feit!!!! 1 Januari 2021 gaan we tot 2 weken zonder visumproblemen* naar Rusland! Het hele land kom je in die tijd niet rond, maar met 16 dagen kun je een hele leuke trip maken. Een lang weekend StPetersburg, de Panda's in de Moskouse dierentuin, een wedstrijdje van Zenith, of een theatertje pakken in het Bolshoi of Mariinski, het 2e Wereldoorlog museum in Moskou, met alles over D-Day, maar ook over Bagration? Allemaal geen probleem meer voor EU-burgers, super! Dobroe pozhalowat! Welkom! Amerikanen, Britten en Canadesen vallen buiten de boot. * Voor de volledigheid, het gaat om e-visum, kosten $50. De rompslomp van uitnodigingen en naar het consulaat gaan, zijn dan voorbij. Gewoon van achter je computer het documentje regelen.
Operatie Bagration, ooit van gehoord?
Wij zullen het maar eerlijk zeggen: Blik had wel van Bagration gehoord, maar had geen flauw idee waar het voor stond. Blijkt het de naam van een enorm offensief van het Rode Leger te zijn waarbij zelfs D-Day (Operatie Overlord) verbleekt. Lees er HIER meer over, en vooral ook over de verwevenheid van Bagration en Overlord en overdenkingen bij de geïsoleerde herdenkingen hier in het Westen waar zelfs het D-Day journaal van Herman van der Zand zijn rolletje in meespeelt. Arme herman. Dacht hij verlost te zijn van politieke spelletjes, wordt hij er via zoiets ogenschijnlijk onschuldigs als een D-Day journaal alsnog weer ingezogen.
Speech van de Canadese Topper Eva Bartlett
Eva Bartlett is nu, op dit moment, weer in Damascus en contrijen. Zij vertelt het verhaal van Syrie en Palestina, met haar eigen high heels on the ground, zoals u het bij het NOS-journaal nooit zult horen. Onderstaand een video van iets langer geleden van haar die de moeite van het bekijken waard is. Eva Bartlet is te volgen op Twitter net als Vanessa Beeley.
Amerikanen bouwen steeds meer muren
Amerikanen slaan steeds wilder om zich heen en trekken steeds meer muren op. Nu ook om Cuba. Cruiseschepen mogen er niet meer heen. Iets van ophef in de media bij Pauw of Dit is M over meegekregen?
Assange
Die muren bouwen de Amerikanen ook rondom waarheidsverteller Julian Assange. 175 Jaar gevangenisstraf hangt hem boven het hoofd en hij zal waarschijnlijk nooit meer de scharrelwei van onze human farm waar we met ons allen in zitten, bereiken. Gelukkig besteden Pauw en Dit is M, als ook de rest van de gereguleerde media veel De reguliere media kijken volgens instructies even de andere kant op...
D-Day
De D-Day herdenking is gedegenereerd tot een NATO-speeltje, bijna niet om aan te zien. De Russen worden opzichtig weggehouden. De geschiedsvervaldsing is in volle gang, en verbaast het iemand dat het Nederlandse regime weer een vooraanstaande rol speelt? Gelukkig hebben we John F. Kennedy nog, althans, de beelden en de woorden van hem, die wel goed lijkt te weten wie er het meest geleden hebben en het meest hebben gedaan om de Nazi's te verslaan.
NPO / NOS blijven fake news rondpompen
De dagelijkse, "Russia did it show" gaat maar door. Vrijdag was het weer zover, "Russen verdienen miljoenen of zelfs miljarden met fake nieuws dat Scandinavie economisch te pletter zou slaan", elk uur werd het weer herhaald. Word zo'n nieuwslezer nou nooit moe van zichzelf?
Bild Zeitung Hysterisch over bezoek Sachsen chef aan Economisch Forum StPetersburg
De chef van Sachsen was aanwezig op het StPetersburg Internationaal Economisch Forum en had een korte ontmoeting met Putin. Ook sprak de Sachsen chef zich uit tegen de sancties. Het schoot Bild Zeitung blijkbaar in het verkeerde keelgat. "Dit schaadt de Duitse belangen". Banden aanhalen met Rusland schijnt, in de logica van Bild, Duitsland te schaden. Veel onderworpener aan de CIA, gaat het niet worden. Forum was groot succes
Het forum in StPetersburg was een eclatant succes en groeit ieder jaar. Bezoekers uit meer dan 145 landen. China stond in het middelpunt dit jaar. Xi Jinping bezocht het ook. Met Putin maakten de twee een tochtje over de Neva. Xi Jinping schonk zijn boezemvriend (zijn eigen woorden) twee Panda's die huisvesting hebben in de dierentuin van Moskou.Bild denkt nog steeds dat de wereld om Duitsland en de EU draait. Vergeet echter dat de EU steeds irrelevanter wordt, het IQ in de EU daalt, en met commentaren en artikelen zoals in Bild zoals hierboven genoemd, is dat alles ook snel verklaard.
D-Day herdenking komt eraan en niemand die er aan kan of mag ontsnappen: Amrikanen = Onze bevrijders. Punt. Zojuist een bijna uur durende reportage bekeken over de D-day vlag die een Rotterdamse ondernemer voor 5 ton heeft gekocht en nu wil schenken aan het Amerikaanse volk, via Donald Trump. Keerpunt? De reportage gaat op bezoek bij een Amerikaanse vlaggenfabriek en medewerkers komen aan het woord wat die vlag allemaal niet betekent. Aan goeds wel te verstaan. Tegen het eind van de reportage komt de voice over: "D-Day, het keerpunt in de Tweede Wereldoorlog". Daar valt wellicht wat op af te dingen. Was dat niet Stalingrad (inmiddels Wolgograd)? En de Amerikanen als de bevrijders van de oorlog te beschouwen, zonder de Sovjets te noemen, die 20 keer meer manschappen en nog veel meer burgers verloren in de strijd, is dat wel correct? En dat alles met de huidige en recente misdaden van de Amerikanen van Dresden, via Hiroshima, via Vietnam via Irak en Libie naar Syrie, is opmerkelijk te noemen.
NPO met Frits Barend draait volle toeren in oorlogshetsen
Meer geld aan wapens? Ja, is morele plicht aan Amerikanen, anders hadden we nu wellicht Sovjet bewind. Frits Barend maakt het donderdag 29 juni wel erg bond in zijn gedienstig zijn aan de Baas van Nederland Amerikaanse Ambassadeur in Nederland, Pete Hoekstra, die eist dat Nederland meer wapens gaat kopen en gebruiken... omdat het anders niet eerlijk zou zijn voor de Amerikaanse bevolking. Nou Pete, in plaats van wij meer geld uitgeven, misschien kunnen de VS iets minder aan wapens uitgeven. Leg het jullie bevolking eens voor. Desnoods in een referendum. TRY IT.
Wat is er met Thierry aan de hand?
Naar nu blijkt, belooft ons Thierry, na zijn onvoorwaardelijke steun aan Israel, nu ook eeuwige trouw aan de Amerikanen, en is Pete zijn vriend.
Assange
Assange wordt geestelijk gemarteld door de Britten, aldus een vertegenwoordiger van de VN. De Britten ontkennen in alle toonaarden. Hoe het ook zij, dankzij Assange weten we een stukje meer van de barbaarse daden van de VS en hun handlangers, zoals het gewoon doodschieten van mensen in het volle daglicht in een land dat hen niets gedaan heeft. Hoe komt het dat je grofweg mag zeggen dat de gereguleerde media, met een Erik Smit als geniepig pionnetje, de ogen niet knippert bij de behandeling van Julian, het eigenlijk wel prima vindt, en de vrije media wel te doen heeft met Assange?
Pence heeft het er druk mee (oorlog)
Bij een voordracht voor West Point werden nogal wat landen en werelddelen genoemd waar de officieren mogelijk naar toe gestuurd gaan worden. Pence heeft het er maar druk mee.
Lugansk 5 Jaar geleden
Het is alweer vijf jaar geleden dat de luchtmacht van het Oekraïense regime het gemeentehuis van Lugansk bombardeerde met 8 doden en vele gewonden als gevolg. Het Westen heeft er nooit een kritische opmerking over gemaakt. Nederland ook niet. Nederland was pas ontsteld toen een vliegtuig met Nederlanders uit de lucht geschoten werd. Dat het Oekraïense regime die gehele tijd, dus van 1 juni tot 17 juli daar dit soort horror luchtaanvallen uitvoerde en het verzet daar, logischerwijs, en met succes, de vliegtuigen soms uit de lucht schoot, is nooit aan de Hollandse kijkbuiskinderen verteld.
5 Vrouwen en 3 mannen kwamen om bij de Oekraiense regime luchtaanval op het gemeentehuis van Lugansk, 1 juni 2014:
Kosiuk Vladimir
Kukurudza Inna
Gizai Aleksandr
Dolzhenko Nina
Polezhaev Sergei
Arkhipova Natalia
Cherkes Galina
Galina Tishchenko Zhukov neergehaald
Vergeet Stalin. Het was de Russische maarschalk Zhukov met zijn Sovjet soldaten die Europa bevrijd hebben. En terwijl de VS zich opmaken voor een mooie D-Day-herdenking en het Amerikaanse regime nog twijfelt of het hun President zal behagen de vlag op te halen, daar worden in het door hen gecommandeerde, en met de EU geassocieerde, Oekraïne de laatste herinneringen aan Zhukov neer gehaald. Gewoon. Omdat het kan. In Kharkov. In de Europese pers, laat staan de Nederlandse, iets over gelezen? In Amerika wordt het feit wel opgepikt. Omdat bewegende beelden altijd nog meer zeggen dan woorden en foto's, onderaan dit artikel de bewegende beelden.
Koopmans Meets Pompeo
Onze volg-Parlementarier, Sven Koopmans ontmoet morgen, kort, Mike Pompeo. Hij vroeg via twitter wat hij met hem moet bespreken. Wij stuurden hem deze grafiek met het verzoek dat als Pompeo weer begint over meer geld naar wapens, Pompeo eens moet overwegen dat de VS wellicht eens een centje minder gaan uitgeven aan bommen en granaten. Misschien ook beter voor het milieu en de CO2 uitstoot... De VS met de grotere Europese partners geven al meer dan 14 keer meer uit aan wapens dan Rusland...
Mexicaanse President twittert naar Amerikanen toe Wie duidt deze tweet?
Mexicaanse President: "De Mexicaanse regering is vriend van de regering van de VS. De president van Mexico wil vrienden blijven met president Trump. De Mexicanen zijn vrienden van het volk van de VS. Aan hen zeg ik vanuit Paraiso: We zweren dat niemand tussen onze mooie en heilige vriendschap komt."
