We analyseren enkele van Starink's meest morbide passages:
Starink:
"In Odessa kwam de ontnuchtering toen vechtpartijen tussen pro- en antimajdanners ontaardden in de brand in het Vakbondshuis, waarbij 42 pro-Russische activisten omkwamen."
Wat Starink hierboven dus doet is wat de Duitsers zo mooi "verharmlosen" noemen, en wel het verharmlosen van de pogrom die Oekraïense nationalisten uitvoerden op pacifistische pro-federalisatie demonstranten in Odessa. Starink verharmlost deze dodelijke pogrom door niet over pogrom te spreken, maar over vechtpartijen tussen pro- en anti-maidanisten. Maar in dit geval spreken over vechtpartijen tussen twee partijen is net zo bizar als de Kristalnacht waarbij enkel Joden omkwamen te omschrijven als "vechtpartijen tussen Joden en niet-Joden", of de Israelische campagne in Gaza in de zomer van 2014 als clashes tussen Palestijnen en Israëlisch te noemen, terwijl het enkele Palestijnse wijken waren die door de Israëlisch met de grond gelijk gemaakt werden.
Starink geeft -gelukkig- haar eigen ongelijk eigenlijk ook direct toe want ze spreekt zelf enkel over pro-Russen (beter zou zijn pro-federalisatie) die het leven lieten; meer bewijs voor het feit dat dit geen (enigszins gelijkwaardige) vechtpartij was, maar een regelrechte pogrom kun je nauwelijks krijgen. En ook de beelden van de slachting van Odessa spreken boekdelen.
Starink:
"Sindsdien, vertelde men mij in Odessa, snapt iedereen hoe gevaarlijk het opdrijven van de spanningen is. Ook het Russischtalige Odessa koos voor Oekraïne."
We hebben het bij sommige andere "Ruslandkundigen" van de staatszenders al eerder gezien: hun vermogen om oorzaak en gevolg, en dader en slachtoffer, als een Hans Klok of een Mindf*ck om te draaien. Een pogrom, wordt "clashes", en nu maakt NAZI-verharmloser Starink ervan dat Odessa voor Oekraine koos. Het is van een niveau als Nederland in de Tweede wereldoorlog koos voor Duitsland. En dat kiezen voor Oekraine zou dan komen nadat men zich zogenaamd realiseerde "hoe gevaarlijk het opdrijven van de spanningen is"
Starink is duidelijk van het type Oslo-syndroom. Ze zegt zelf dat de pro-Russen de onderliggende partij waren, degenen die lijden onder het geweld, onder het geweld van de Oekraïners dus. Iedereen weet nu hoe gevaarlijk die Oekraïners zijn. En daarom (daarom in de logica van Laura Starink) kozen ze voor... Oekraine! Het is van een logica als "de Palestijnen weten nu hoe gevaarlijk de Israëli's zijn. Gaza koos voor Netanyahu! Gaza koos voor Israel! De Joden kozen voor Hitler. Odessa, 42 man 1 voor 1 dood geknuppeld door Oekraïners, koos voor... Oekraine!
En nu Nederland, moet van Laura Starink ook voor Oekraïne kiezen! Associeren met Oekraine! Omdat het land van die vruchtbare grond heeft. De moraal van Laura Starink gaat zover als de diepte van een pootaardappel! Niet heel erg diep!
Prawi Sector
Verder liegt ze er nog een eindje op los betreffende de electriciteitsproblemen op de Krim. Die zijn veroorzaakt door Prawi Sector, de Oekraïense ultra-nationalisten, die Starink wijzelijk liever niet benoemt, maar die net als in Odessa, ook met de electriciteits-masten die de stroom naar de Krim moeten brengen, vrij spel hebben. Prawi Sector legt een paar van die masten om, en de inertie of de onwil van de regering in Kiev doen, net als bij Odessa, de rest. Want net zoals er in Odessa niemand van de Oekraïense moordenaars is opgepakt, laat men de electriciteits-masten lekker lang op de grond liggen om de Russische Krim te tarten.
Maar de Oekraïners snijden zichzelf in de vingers want de Russen versnellen simpelweg het proces van stroomtoevoer vanuit Rusland. Daarbij hebben de Russen op verzoek van een dorp in de Oekraine, die mensen op hun verzoek netjes van gas voorzien wat de Oekraïners zelf blijkbaar niet konden leveren. Daarbij laat Starink nog na te vermelden dat Oekraine weigert de Russen 3 miljard dollar terug te betalen terwijl die lening al lang "due" is. Zoals gebruikelijk ontbreekt het perspectief van de Russen bij Starink. Oekraine is dus de-facto failliet. En ook zoals gewoonlijk ontbreekt bij Starink het perspectief van de slachtoffers van Odessa. Als Nazi-verharmloser ligt haar sympathie duidelijk niet herkenbaar bij deze slachtoffers en blijft ze haar best doen de failliete Oekraiense Neo-Nazi verharmlosers bij Europa te betrekken.
